Jestem ojcem – co to zmienia ?

Większość dostępnych informacji odnośnie opieki nad dzieckiem skierowana jest do matek, natomiast bycie ojcem nie sprowadza się jedynie do kwestii biologicznych, ale pociąga za sobą zmiany psychologiczne i emocjonalne. Mężczyzna staje przed ważnym pytaniem: Jestem ojcem – co to zmienia ? Wielu mężczyzn ma wrażenie, że ojcostwo spada na nich nagle, ale niektórzy świadomie decydują się podjąć tę rolę.

Stawanie się ojcem to – dla dziecka, matki i pary – złożony i długotrwały proces rozwojowy naznaczony nieuniknionym konfliktem, który popycha mężczyznę do rozwoju nowych wymiarów osobowości, sposobów funkcjonowania i życia.

Ostatnio obecność ojca przy porodzie dziecka jest coraz częstsza. Można się zatem spodziewać, że sam poród staje się niezwykle istotnym przeżyciem nie tylko dla matki, ale również i dla ojca. Obserwowanie rodzącej kobiety, przeżywającej silny ból, z poczuciem, że niewiele można na to poradzić (poza tym, czego uczy się w szkole rodzenia o stadiach porodu itd.), samo w sobie jest dla mężczyzny stresujące. Skala emocji w tym doświadczeniu bywa niezwykła i nierzadko przytłaczająca. Wprawdzie narodziny są w pewnym sensie bardzo zwyczajne, ale jednocześnie zupełnie „nadzwyczajne”.

Również po porodzie ojciec musi przystosować się do nowej sytuacji podobnie jak starsze dzieci w rodzinie. W naszej kulturze rola ojca w pierwszych dniach i tygodniach dziecka polega na tworzeniu środowiska przyjaznego dla relacji matki z noworodkiem oraz opiekowaniu się matką. Jest to okres wyjątkowy, ale i szczególnie trudny, zarówno dla matki jak i dla rodzeństwa. Zanim mężczyzna odnajdzie się w nowej roli, niezwykle łatwo uruchamia się w nim poczucie odrzucenia i przekonanie o własnej zbędności; musi znaleźć w tym układzie miejsce dla siebie. Potrzeby dziecka trzeba stawiać na pierwszym miejscu, przed własnymi.

Najważniejszym zadaniem ojca, które większości mężczyzn wydaje się zupełnie intuicyjne, jest pokazywanie dziecku świata. Warto zwrócić uwagę, że matki na ogół siedzą z dziećmi lub noszą je tak, by ich twarze były zwrócone do siebie, podczas gdy ojcowie zazwyczaj trzymają dziecko zwrócone na zewnątrz. Ojcowie próbują pokazywać dziecku świat na wiele różnych sposobów i faktycznie im się to udaje. Najczęściej ojciec pokazuje dziecku świat poprzez zabawę i zabieranie na spacery.

Wszystkie powyższe myśli nie oddają jednak samego przeżycia ojcostwa, a jest to jedno z najbardziej wymagających odpowiedzialności, trudnych do opisania, przedsięwzięć w życiu mężczyzny. Ojcostwo obejmuje różne zadania praktyczne: edukację dziecka, dostarczanie mu niezbędnej stymulacji, ochronę przed zagrożeniami, zapewnianie schronienia i ciepła. By niemowlę lub dziecko mogło się rozwijać, potrzebuje znacznie więcej: bogatego kontaktu z żywym, twórczym, pewnym siebie ojcem, który wrażliwie reaguje na dziecko, cieszy się nim, potrafi stanowczo powiedzieć „nie” oraz dodać dziecku odwagi. By przyjąć taką postawę, ojciec musi polegać na własnych, przeszłych i aktualnych, relacjach, musi umieć utrzymać bliską relację z partnerką, służyć jej wsparciem i pomocą, a jeśli sytuacja tego wymaga, wchodzić w kontakt także z dalszą rodziną.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.